Bakkerijen, winkeltjes en eetgelegenheden
I
Foto's uit 1990, inmiddels is het winkeltje opgeheven en verhuisd naar de Weverstraat in Den Burg

Inde Soete Suyckerbol

Oudhollandsche snoepwinkel
Herenstraat 25
Den Hoorn - Texel




Inde Soete Suikerbol
Oudhollandsche snoepwinkel
Weverstraat
Den Burg - Texel


Bakkerij Inde Soete Suikerbol
Burghsering 31
Burgh Haamstede, Zeeland

 


Inde Soete Suikerbol
Kard. van Rossumstraat
Dongen
 

Menukaart Inde Soete Suikerbol - Dongen
(O.a. andere uitbaters (dochter?), ander telefoonnummer)

   

Pannekoekenboerderij 'De Soete Suikerbol' te Pijnacker
Voor 'De Soete Suikerbol is een reklameansichtkaart gemaakt bij Reklamebureau Wens

In de Soete Suikerbol

Dordrecht
In de Soete Suikerbol
Twello
In de Soete Suikerbol
Leeuwarden
Opgeheven in 2002: De Tuinen, Kleine Kerkstraat, Menaldumerstraat, Cammingaburen, Bilgaard, Aldlân en de Tweebaksmarkt,





 

Economie

vrijdag, 1 november 2002

 

Bakker Feenstra houdt na 38 jaar In de Soete Suikerbol voor gezien
‘Wij stappen er met een tevreden gevoel uit’
ANDRE HORJUS
Aan Johannes (Hans) Feenstra (57) heeft het niet gelegen. Hij heeft zijn beste krachten gegeven aan bakkerij In de Soete Suikerbol aan de Tweebaksmarkt 50 in Leeuwarden.
Gevestigd in een oud pand dat al bijna drie eeuwen dienst doet als bakkerij. Aan die geschiedenis komt nu definitief een eind. Vandaag hoort Feenstra na 38 jaar voor het laatst de winkelbel rinkelen.
Een uur voordat de winkel opent heeft de bakker nog wel even tijd voor een interview. Knedend in de deegmassa, vertelt hij honderduit over de bedrijfsgeschiedenis, die ook zijn geschiedenis is. Tot zo’n vijf jaar geleden was In de Soete Suikerbol onderdeel van een redelijk succesvolle keten onder dezelfde naam. Het bakkersbedrijf dat vader Luitzen Feenstra in 1941 overnam, groeide onder de volgende generatie eigenaren (drie zoons) uit tot een bv met zeven winkels (De Tuinen, de Kleine Kerkstraat, de Menaldumerstraat, Cammingaburen, Bilgaard, Aldlân en de Tweebaksmarkt). De winkels werden aanvankelijk vanuit een centrale bakkerij aan Achter de Hoven voorzien van brood.
De keten bood op het hoogtepunt veertig mensen werk (inclusief parttimers). Het leek voor buitenstaanders een goudmijntje toen in 1991 het vijftig jarig bestaan werd gevierd, maar dat was voor een groot deel schijn. ,,De winstgevendheid hield niet over’’, vertelt de Feenstra als hij de bakplaten insmeert. ,,De periode dat we er echt wat mee verdienden - halverwege de jaren tachtig - duurde maar een paar jaar. Voor de rest verdienden we de wel de kost, maar veel extra was er niet. Altijd moest er worden bezuinigd.’’
Vijf jaar geleden werd de Stichting Kleinood ingeschakeld, die is gericht op ondersteuning van bedrijven in nood. Te laat eigenlijk. De bv was te ver in de rode cijfers gedoken. ,,Die man zei ‘het enige wat ik kan adviseren is zo snel mogelijk de boel verkopen’. Dat gebeurde.’’ Het onderwerp ligt in de familie nog steeds gevoelig, en Feenstra wil er niet te veel over kwijt om geen oude wonden open te rijten. ,,Hou het er maar op dat de kosten en de baten niet meer in evenwicht waren.’’
De keten werd in 1998 overgenomen door Geert Benedictus, die toen tevens voor 50 procent eigenaar was van Saarberg Kleinbroodbakkerij. Bij de overname bedongen de twee overgebleven broers Feenstra – de derde was inmiddels naar Nieuw-Zeeland geëmigreerd - dat ze in ieder geval tot hun pensioen voor Benedictus konden blijven werken. De In de Soete Suikerbol-winkels fusererde met bakkerij Struiksma in Harlingen die voortaan ook het brood leverde. Ook Benedictus slaagde er niet in het tij te keren en zag zich na twee jaar gedwongen de Soete Suikerbol-winkels, behalve die aan de Tweebaksmarkt, te sluiten.
Samen met zijn vrouw Detje Grietje Feenstra-Visser bleef Johannes werken in de bakkerij aan de Tweebaksmarkt, waar ze ook altijd boven hadden gewoond. ,,Ik zei tegen Benedictus ‘We redden ons wel met die winkel’. Dat hebben we gedaan. En we hebben het best gehad samen. Er hoeft geen geld bij.’’ En dat laatste is volgens Feenstra vooral te danken aan zijn specialiteit: kantkoeken. Iedere morgen worden er achter de toonbank nog zo’n honderd van gemaakt. Oorspronkelijk was deze koek het kapje van de andere koeksoorten, een restant eigenlijk dat ook voor een lagere prijs werd verkocht. Mijn vader deed dat vlak na de oorlog al.’’ Tegenwoordig is er een aparte bakvorm voor de kantkoek. ,,Het is de gemakkelijkste vorm van koekbakken. Je pakt een stuk deeg, maakt er een rol van en gooit die op de bakplaat. Die kantkoeken hebben altijd als een trein gelopen. In de hele stad. Het was een van de kurken waar het bedrijf op dreef.’’
Eigenlijk is Feenstra blij dat hij de winkeldeur nu definitief achter zich kan sluiten. Het werk – dat vooral staand moet worden verricht- is in feite te zwaar. ,,Ik heb suikerziekte, met als extra complicatie dat mijn linker been niet meer wil. Een suikerbeen. Dat heb ik aan mijn eigenwijsheid te danken, want ik ben er te lang op doorgegaan in de tijd dat het bedrijf zo in de problemen zat.’’
Van de drie dochters en een zoon is er niemand die behoefte heeft om het werk van de ouders over te nemen. Ook andere belangstellenden haakten af omdat ze geen zin hadden in het bakken van kantkoeken. ,,Tja, en die specialiteit is heel belangrijk voor dit bedrijf, zonder kantkoeken kunnen ze na een paar maanden de huur al niet meer betalen.’’
De Feenstra’s vinden het wel best, na 38 jaar. ,,Gezien de voorgeschiedenis, stappen wij er toch met een tevreden gevoel uit. Wat wij hebben gedaan ‘kin it besjen leije’. Mijn vader zou wel zeggen: jullie hebben je paadje schoongeveegd.’’ Met het vertrek van de Feenstra’s eindigt ook een bakkerstraditie die op deze plek al drie eeuwen vertrouwd was. Feenstra weet er alles van. Op zijn website schrijft hij uitgebreid over de geschiedenis van de Tweebaksmarkt 50, waar hij zelf werd geboren. Voor Feenstra kent het oude huis geen raadsels meer. ,,Natuurlijk gaat het me wel een beetje aan het hart, maar gelukkig is het niet zo dat ik de levende en de dode zaken door elkaar haal. Ik ben getrouwd met mijn vrouw en niet met dit pand.’’ Het is negen uur, de rolluiken kunnen omhoog en langzaam stroomt het daglicht binnen. En de laatste klanten: ,,Eén kantkoek alstublieft.’’

 


 Bakkerij De Soete Suikerbol
Voorthuizen